Περιβάλλον


admin Σάβ, 22/03/2014 - 21:53

Βασικές αρχές περιβαλλοντικής πολιτικής στον Δήμο Πατρέων

Βασική προϋπόθεση για την υλοποίηση μιας περιβαλλοντικής πολιτικής από τον δήμο, είναι η ευαισθητοποίηση και ενεργητική συμμετοχή των πολιτών. Η αξιοποίηση υπαρχουσών υπηρεσιών και δομών του δήμου, για ενημέρωση και εκπόνηση δράσεων, στοχεύοντας ιδιαίτερα στα σχολεία και τη νέα γενιά γενικά, θα πρέπει να είναι καθοριστική σε αυτό. Επιπλέον, η ενεργή συμμετοχή των πολιτών, οι οποίοι θα αναλαμβάνουν δράση για να επιλύσουν προβλήματα της περιοχής τους, θα πρέπει να βρίσκει τον δήμο αρωγό.

Βασικοί πυλώνες του Σχεδίου Βιώσιμης Λειτουργίας της πόλης μας πρέπει να είναι η αντιμετώπιση των επιπτώσεων της Κλιματικής Αλλαγής στη περιοχή μας, η βιώσιμη ενεργειακή διαχείριση, η διαχείριση των απορριμμάτων, η διαχείριση του χώρου που θα συνδυάζει τη πολεοδομία με την αειφορική διαχείριση των φυσικών πόρων.

Ειδικότερα για τους σημαντικότερους τομείς της περιβαλλοντικής πολιτικής προτείνουμε :

Διαχείριση νερού και υγρών αποβλήτων: Ο δήμος οφείλει να διασφαλίσει τον δημόσιο χαρακτήρα του νερού, είτε σε επίπεδο δικτύων, είτε σε επίπεδο πηγών, γεωτρήσεων, κλπ. Άμεσα θα πρέπει να ολοκληρωθούν τα δίκτυα νερού, ώστε να φθάνει καλής ποιότητας νερό στις βρύσες των σπιτιών, αλλά και να περιοριστούν οι διαρροές. Η μορφολογία του εδάφους στην περιοχή μας, απαιτεί έργα υποδομών μικρής κλίμακας, που θα αξιοποιούν στο μέγιστο βαθμό το υδάτινο δυναμικό της περιοχής, και για ύδρευση αλλά και για άδρευση. Μικρά φράγματα στα ρέματα της περιοχής, ώστε να συγκρατούνται τα νερά στο δρόμο τους προς τη θάλασσα και να είναι δυνατή η απορρόφησή τους σε υπόγειους ταμιευτήρες. Επιπλέον, η διαχείριση του νερού στον δήμο θα πρέπει να γίνει με γνώμονα την κάλυψη των αναγκών όλων των περιοχών που επηρεάζονται. Δεν νοείται να μιλάμε για ανάπτυξη της αγροτικής οικονομίας, αλλά να μην υπάρχει νερό για άδρευση στις παρυφές της πόλης. Σε κάθε περίπτωση η διαχείριση του νερού θα πρέπει να γίνεται με γνώμονα το δημόσιο συμφέρον και την αειφορία. Η όποια πιθανή εμπορική εκμετάλλευση των υδάτων θα πρέπει καταρχήν να επιτραπεί ΜΟΝΟ εφόσον καλύπτονται οι ανάγκες σε ύδρευση και άδρευση της ευρύτερης περιοχής και κατά δεύτερον ΜΟΝΟ σε περίπτωση που διατηρεί τον δημόσιο χαρακτήρα της. Σε κάθε περίπτωση, έσοδα από τυχούσα εκμετάλλευση των φυσικών πόρων θα πρέπει να είναι αντικείμενο αποκλειστικά δημοτικών επιχειρήσεων και να κατευθύνονται στη χρηματοδότηση της κοινωνικής πολιτικής του Δήμου ή για τη δημιουργία αξιοπρεπών θέσεων εργασίας.

Για τα υγρά απόβλητα – λύματα απαιτείται άμεσα η ολοκλήρωση των δικτύων αποχέτευσης στη περιφέρεια της πόλης, η βελτιστοποίηση και ενδεχομένως η επέκταση του βιολογικού καθαρισμού και αξιοποίηση των επεξεργασμένων λυμάτων για άρδευση των πάρκων και των δενδροστοιχιών της πόλης. Επιπλέον, θα πρέπει εκπονηθεί μελέτη αξιοποίησης του παραγόμενου βιοαερίου για παραγωγή ηλεκτρισμού ή τηλεθέρμανση.

Διαχείριση απορριμμάτων: Η στόχευση θα πρέπει να είναι η μείωση των παραγόμενων απορριμμάτων. Αυτό θα πρέπει να γίνει μέσω εντατικοποίησης της ανακύκλωσης ΟΛΩΝ των απορριμμάτων που δύναται να ανακυκλωθούν, καθώς και της αξιοποίησης των οργανικών απορριμμάτων για παραγωγή ενέργειας και λιπασμάτων. Αξιοποίηση προγραμμάτων που ήδη τρέχει ο δήμος (τηγανέλαια για βιοντήζελ), αλλά και εφαρμογή τεχνολογιών και πρακτικών που εύκολα μπορούν να εφαρμοστούν (κομποστοποίηση, βιοαέριο κλπ). Η δραστηριοποίηση Κοινωνικών Συνεταιριστικών Επιχειρήσεων στον τομέα της αποκομιδής και επεξεργασίας των απορριμμάτων μπορεί να είναι μια προοπτική που ο δήμος θα πρέπει να ενισχύσει. Επιπλέον, αυτό μπορεί να δώσει και προοπτικές απασχόλησης σε συμπολίτες μας, αλλά και θα συμβάλει σε μια προοπτική κοινοτικής διαχείρισης σε επίπεδο γειτονιάς τέτοιων θεμάτων. Είναι το ΜΟΝΟ βιώσιμο μοντέλο, το ΜΟΝΟ που μπορεί να δώσει προοπτική βιώσιμης και αειφόρου λύσης και να λειτουργήσει αναπτυξιακά. Όσον αφορά την προωθούμενη κατασκευή εργοστασίου επεξεργασίας απορριμμάτων, παρά τη μυστικοπάθεια που υπάρχει, όλα δείχνουν ότι πρόκειται για ένα έργο φαραωνικό. Ένα εργοστάσιο τεραστίου μεγέθους, για να συγκεντρώνονται τα σκουπίδια όλης της Αχαΐας… και βλέπουμε! Ενώ σε όλο τον κόσμο η τεχνολογία καύσης των απορριμμάτων θεωρείται παρωχημένη, τα εργοστάσια καύσης σκουπιδιών συνεχώς και μειώνονται, εμείς, αφήνοντας το πρόβλημα να φτάσει σε πλήρες αδιέξοδο, προωθούμε αυτή την λύση ως μονόδρομο. Το περιβαλλοντικό κόστος των παραγώγων της καύσης, αέριων και στερεών, το περιβαλλοντικό κόστος της μεταφοράς από τα Καλάβρυτα, την Ακράτα ή την Κλειτορία δεν τα υπολογίζουμε, αυτό που μας ενδιαφέρει είναι να γίνει το εργοστάσιο! Επί της ουσίας καταργείται η ανακύκλωση στην πηγή, ο διαχωρισμός των απορριμμάτων θα γίνεται μηχανικά στο εργοστάσιο. Από την άλλη, σαφώς και η λογική των ΧΥΤΑ είναι επίσης καταστρεπτική, επιβαρύνοντας έντονα τις περιοχές όπου υπάρχουν, αλλά και τον υδροφόρο ορίζοντα. Όμως η λογική που προωθούν οι εθνικοί μας εργολάβοι από τη μία και οι βόρειοι εταίροι μας από την άλλη, ενός συγκεντρωτικού μοντέλου που καμιά σχέση δεν έχει με την προστασία του περιβάλλοντος και την δημιουργία οικολογικής συνείδησης, που θα υποθηκεύσει το μέλλον μας και των παιδιών μας για τα επόμενα 25-30 χρόνια, δεν μπορεί να είναι το όραμά μας. Όραμά μας πρέπει να είναι πως θα μάθουμε κι εμείς και τα παιδιά μας να καταναλώνουμε μόνο όσα πραγματικά έχουμε ανάγκη, να ξεφύγουμε από το παρασιτικό μοντέλο που έφτασε τη χώρα εδώ που την έφτασε. Και όσον αφορά τα σκουπίδια, η επεξεργασία τους να γίνεται τοπικά, ανάλογα με τις ανάγκες της κάθε περιοχής: εκεί που υπάρχει ανάγκη για ενέργεια να παράγεται ενέργεια, εκεί που υπάρχει ανάγκη για λίπασμα να παράγεται λίπασμα. Και αυτό μπορεί να γίνει και με μικρότερο κόστος και με τεχνολογίες πιο φιλικές και λιγότερο «εξαρτησιογόνες».

Ενέργεια: Εφαρμογή νέων τεχνολογιών για εξοικονόμηση ενέργειας στα δημόσια κτίρια, δημοτική ηλεκτροδότηση, σχολεία, δημοτικό στόλο οχημάτων. Αξιοποίηση ευρωπαϊκών προγραμμάτων για βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης δημόσιων κτιρίων. Μία αυτόνομη κίνηση όπως εμείς, θα πρέπει να στοχεύει στο ΠΩΣ θα γίνει εξοικονόμηση και μείωση της σπατάλης ενέργειας. Είναι γεγονός ότι ο δημόσιος τομέας βρίθει ενεργοβόρων κτιρίων, καθότι ποτέ δεν υπήρξε ενδιαφέρον περιορισμού αυτής της σπατάλης. Μια πρώτη κίνηση θα πρέπει να είναι η καταγραφή των πραγματικών ενεργειακών αναγκών κάθε δημοτικού κτιρίου, καθώς και οι άμεσοι τρόποι και δυνατότητες εξοικονόμησης. Επιπλέον μέσω ενεργειακών επιθεωρήσεων θα πρέπει να γίνει καταγραφή των κύριων σημείων που τα κτίρια αυτά «πονάνε» ώστε οι παρεμβάσεις να είναι στοχευμένες. Επιπλέον, διερεύνηση όλων των δυνατών τρόπων παραγωγής ενέργειας είτε από βιομάζα, είτε από νερά, με μικρά, τοπικά έργα. Όλα αυτά μπορούν και πρέπει να γίνουν σε άμεση συνεργασία με το Πανεπιστήμιο, το ΑΤΕΙ και το ΤΕΕ Δ. Ελλάδος.

Πολύ σημαντικό είναι οι παραπάνω δράσεις να ξεκινήσουν από τα σχολεία της περιοχής, ενεργοποιώντας δασκάλους, γονείς και μαθητές. Επιπλέον, θα πρέπει να ξεκινήσουν εκπαιδευτικά προγράμματα αξιοποίησης Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, με χρήση καθημερινών υλικών. Αυτό θα συμβάλει καταρχήν στη μείωση των ενεργειακών αναγκών των σχολείων του δήμου, αλλά το κυριότερο, στην ευαισθητοποίηση των μικρών μαθητών σχετικά με τα θέματα ενέργειας, τις ΑΠΕ και την πραγματική εξοικονόμηση.

Κυκλοφοριακό: Βελτίωση των υφιστάμενων συγκοινωνιών και ανάπτυξη βιώσιμων αστικών συγκοινωνιών. Ανάδειξη του σιδηροδρόμου σε βασικό μέσο μετακίνησης, επέκταση της γραμμής ώστε να καλύψει και περιοχές μέχρι τα Βραχνέικα ή ακόμα και την Κ. Αχαΐα, και πλαισίωσή του από δημοτικά μέσα μεταφοράς που θα καλύπτουν τους κάθετους άξονες της πόλης. Υλοποίηση της μελέτης του δικτύου ποδηλατοδρόμων στους κεντρικούς άξονες της πόλης και προς τη περιφέρεια με στόχο το ποδήλατο να αποτελεί ένα ασφαλές μέσο μετακίνησης και άθλησης – αναψυχής των πολιτών. Παράλληλα να αναπτυχθεί ένα δίκτυο πεζοδρομήσεων, ώστε η πόλη να γίνει πιο φιλική στους πολίτες της. Αυτό δε μπορεί να σημαίνει όμως ότι οι πεζοδρομήσεις είναι μια ακόμη ευκαιρία κατάληψης δημόσιου χώρου από τραπεζοκαθίσματα καφέ και φαστ φουντ. Η οικονομία μιας πόλης δε μπορεί να στηρίζεται στα καφέ και τα σουβλατζίδικα. Επιπλέον, εφαρμόζοντας πολιτικές αποκέντρωσης των υπηρεσιών του Δήμου θα υπάρξει ελάφρυνση του κυκλοφοριακού στο ιστορικό κέντρο της πόλης. Εκπαιδευτικά προγράμματα στα σχολεία για την κυκλοφοριακή αγωγή και τα οφέλη της χρήσης ποδηλάτου έναντι του αυτοκινήτου.

Παράλιο μέτωπο: Απαίτηση εκχώρησης του μετώπου στον δήμο για αξιοποίησή του προς όφελος των κατοίκων. Συνεργασία με φορείς της πόλης για εκπόνηση μελετών αξιοποίησής του. Η λογική που θα πρέπει να διέπει αυτή την ανάπλαση θα πρέπει να είναι η ανάδειξη της ιστορίας της πόλης και η σχέση της με τη θάλασσα. Θα πρέπει να είναι ένα τεράστιο θεματικό πάρκο, όπου ο πολίτης περιδιαβαίνοντάς το θα ταξιδεύει στην ιστορία της περιοχής από την αρχαιότητα έως σήμερα. Θα πρέπει να αναδειχθούν τα ιστορικά μνημεία (εργοστάσια στην Ακτή Δυμαίων, σταφιδαποθήκες, σιδηροδρομικός σταθμός κα) και να αξιοποιηθούν για δράσεις σχετικές με τον πολιτισμό και την ιστορία.

Αστικό περιβάλλον: Άμεση αλλαγή της εικόνας εγκατάλειψης που υπάρχει στα περισσότερα πάρκα, παιδικές χαρές και δρόμους της πόλης. Θα πρέπει να γίνει αξιοποίηση ελεύθερων χώρων, οι γειτονιές να αναλάβουν πλέον πρωτοβουλίες και ο δήμος να συμπαραστέκεται. Πιθανές εκτάσεις καλλιεργήσιμες που έχει στην ιδιοκτησία του ο δήμος, μπορούν να «υιοθετηθούν» από σχολεία. Σε αυτές οι μαθητές θα φυτεύουν δέντρα αλλά και εποχικά φυτά, αναλαμβάνοντας την υποχρέωση να τα φροντίζουν. Έτσι, και τα παιδιά αποκτούν μια ποιοτική σχέση με τη γη και την καλλιέργειά της και εκλείπουν φαινόμενα χέρσων και παρατημένων εκτάσεων στις παρυφές του δήμου.

Περιαστικό – φυσικό περιβάλλον: Πρωταρχικά προστασία της φύσης και παράλληλα ανάδειξη του ευρύτερου περιβάλλοντος της πόλης, των δασών, των βιοτόπων, των υδάτινων πόρων της περιοχής . Σημαντικά θα συμβάλλει στη προστασία του φυσικού περιβάλλοντος η ανάπτυξη της υπηρεσίας Πολιτικής Προστασίας και Αντιμετώπισης Φυσικών Κινδύνων. Η ύπαρξη περιοχών φυσικού κάλλους εντός του Δήμου μας αποτελεί αναπτυξιακό πλεονέκτημα για δράσεις ήπιων και εναλλακτικών μορφών οικο-, άγρο- και αθλητικού τουρισμού.

Στην αποικία χρέους που ζούμε, το περιβάλλον κατέχει κεντρικό ρόλο στους σχεδιασμούς όλων αυτών που θέλουν να εκποιήσουν τον πλούτο που έχουμε ως χώρα και τελικά τις ίδιες τις ζωές μας. Δεν είναι τυχαίο ότι η τοπική αυτοδιοίκηση έχει κεντρικό ρόλο στα σχέδια της τρόικας, κάτι που φαίνεται και από το ιδιαίτερο ενδιαφέρον που δείχνει ο Φούχτελ για τους μεγάλους ιδιαίτερα δήμους της χώρας. Οι υδάτινοι και οι ενεργειακοί πόροι των δήμων είναι αυτά που έχουν κατά κύριο λόγο βάλει στο μάτι. Στο αναπτυξιακό πρότυπο που ονειρεύονται μέσα από τη «βιομηχανία του καφέ» που πλέον καταλαμβάνει και την τελευταία σπιθαμή ελεύθερου χώρου μέσα στην πόλη προστέθηκε πρόσφατα και ένα άλλο: Η «ανάπλαση» εγκαταλελειμμένων χωριών από βορειοευρωπαίους συνταξιούχους για να έρθουν εδώ να περάσουν τα ύστερά τους σε μια ζεστή και ηλιόλουστη γωνιά της Ν. Ευρώπης. Με τους «ιθαγενείς» ανέργους να αναλαμβάνουν χρέη υπηρετικού προσωπικού. Παράλληλα, είναι συνεχής η προσπάθεια ελαχιστοποίησης των περιβαλλοντικών όρων που πρέπει κάθε έργο να πληροί. Ο στόχος είναι οι μεγαλοεργολάβοι και τα ξένα «επενδυτικά» σχήματα που έχουν βάλει στο μάτι τις τελευταίες αναξιοποίητες γωνιές αυτής της χώρας να επιτελέσουν το έργο τους χωρίς τα προσκόμματα «ασήμαντων λεπτομεριών».

Το ξεπούλημα θα πρέπει να είναι γενικό αλλά να έχει και έντονο συμβολικό χαρακτήρα, εδώ στην Πάτρα το παρακολουθούμε εδώ και καιρό μέσα από το παράλιο μέτωπο.

Με κάθε τρόπο θα πρέπει να ενισχυθούν προσπάθειες και κινήσεις αξιοποίησης της γης και επαναδραστηριοποίησης στην αγροτική οικονομία. Τώρα που η απάτη των φωτοβολταϊκών που θα «έσπερναν» οι αγρότες στα χωράφια τους και κάθε μήνα θα «θέριζαν» χιλιάρικα μας τελείωσε άδοξα, είναι καιρός να ξαναβρεθεί η χαμένη σχέση με τη γη. Ο δήμος θα πρέπει να ενισχύσει προσπάθειες βιοκαλλιεργητών παρέχοντάς τους πόρους, αλλά και χώρους όπου θα μπορούν να διαθέσουν απευθείας τα προϊόντα τους. Επιπλέον να ενισχύσει ή και να προκαλέσει προσπάθειες επανακαλλιέργειας εκτάσεων χέρσων, όπως η δημιουργία δημοτικών λαχανόκηπων, στους οποίους οι πολίτες όχι μόνο θα καλλιεργούν τα δικά τους λαχανικά καλύπτοντας τις ανάγκες τους, αλλά θα ξαναβρούν οι κάτοικοι της πόλης την χαμένη εδώ και χρόνια σχέση με τη γη και το χώμα. Δημιουργία τράπεζας σπόρων και συνεργασία με ήδη υπάρχουσες, προστασία της βιοποικιλότητας του τόπου μας. Να ενισχυθούν κινήσεις μεταποίησης και τυποποίησης τοπικών αγροτικών προϊόντων, να ενισχυθούν συνεταιριστικές δομές σε υγιείς βάσεις που δραστηριοποιούνται ή θέλουν να δραστηριοποιηθούν σε αυτό τον τομέα.

Και σε κάθε περίπτωση, το περιβάλλον που ζούμε, η ποιότητα ζωής, δικιά μας και των παιδιών μας, είναι πολύ σοβαρά και σημαντικά πράγματα για να τα αφήσουμε στην τύχη τους. Μέχρι σήμερα, λιγότερο ή περισσότερο, είχαμε επαναπαυτεί στο κράτος-πατερούλη που τα αναλάμβανε όλα για εμάς χωρίς εμάς. Αυτές οι αυταπάτες (ευτυχώς) πλέον τελειώσανε. Οι ίδιοι πρέπει πλέον να αναλάβουμε τις τύχες μας, τις τύχες της γειτονιάς μας, του σχολειού των παιδιών μας, της πόλης μας. Να ανακαλύψουμε ξανά «των Ελλήνων τις Κοινότητες». Να μάθουμε ΠΩΣ μπορούμε μαζί να φτιάξουμε τις ζωές μας. Και να φτιάξουμε πυρήνες αντίστασης, να ανθίσει η ελπίδα και η αισιοδοξία, σε πείσμα του μαύρου μνημονιακού μέλλοντος που μας επιφυλάσσουν.

Εικόνα admin